Εργατικό άγχος …πως να το αντιμετωπίσετε χωρίς χάπια και αλκοόλ .

Είναι μέσα Αυγούστου,
είστε απασχολημένος εδώ και μερικές εβδομάδες στο πλοίο και δεν υπάρχει τέλος. Είστε εξαντλημένοι, καθώς δεν είχατε έναν αξιοπρεπή νυχτερινό ύπνο για εβδομάδες.
Το μπλουζ στη μέση της σεζόν ξεκίνησε, δεν θέλετε να το κάνετε αυτό και πρέπει να καταπολεμήσετε πραγματικά την επιθυμία να πηδήξετε στο νερό και να πάτε για μπάνιο! Ή μπείτε στην αίθουσα και ουρλιάξτε.

Αυτό είναι επίσης όταν οι περισσότερες συγκρούσεις πληρωμάτων αρχίζουν να παρασκευάζονται. Όταν κάποιος λέει κάτι και το πήραν με λάθος τρόπο, κάποιος άφησε τον ατμό σε άλλο μέλος του πληρώματος, αντιδρώντας εντελώς υπερβολικά.

Είναι λίγο δύσκολο 22, καταπονημένοι και αγχωμένοι σημαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν λιγότερη ανοχή στους άλλους, κάτι που οδηγεί σε περισσότερο άγχος και ανησυχία.

Αν δεν γίνει προσεκτική διαχείριση, η όλη ατμόσφαιρα μπορεί να γίνει ξινή σε ένα σκάφος πολύ γρήγορα.
Αλλά υπάρχει καλύτερος τρόπος, είναι κάτι που μπορούμε όλοι να κάνουμε και δεν είναι δύσκολο.

Πρέπει να διαχειριστούμε τον εγκέφαλό μας
Ο εγκέφαλός μας απλώς κάνει τη δουλειά του και μας κρατά ασφαλείς.
Αυτό που ο εγκέφαλος δεν γνωρίζει είναι ότι η απειλή που βλέπει από ένα άλλο μέλος του πληρώματος είναι διαφορετική από μια τίγρη με δόντια που έρχεται εναντίον μας.Ο εγκέφαλός μας έχει την ίδια απάντηση και στις δύο αυτές απειλές.

Η Αμυγδαλή

Στον εγκέφαλό μας είναι η αμυγδαλή που είναι υπεύθυνη για τον εντοπισμό απειλών και την προετοιμασία του σώματός μας για μια αντίδραση έκτακτης ανάγκης.

Όπως ένας ανιχνευτής καπνού – η πρώτη μυρωδιά του προβλήματος και όλες οι σειρήνες φλογίζουν. Όπως όταν ο ανιχνευτής καπνού σβήνει στο χάος του πληρώματος επειδή κάποιος έχει κάψει το τοστ… είναι υπερβολική αντίδραση, αλλά ο εγκέφαλός μας δεν το αντιλαμβάνεται.

Όταν η αμυγδαλή σημάνει συναγερμό, στέλνει έναν καταρράκτη χημικών ουσιών στο σώμα. Ορμόνες του στρες όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη πλημμυρίζουν το σύστημά μας και είμαστε αμέσως προετοιμασμένοι για μια αντίδραση μάχης ή φυγής. Είναι εντελώς ενστικτώδες και καταλαμβάνει το σώμα μας.

Θα μπορούσατε να πείτε «Έχω ενεργοποιηθεί».

Ίσως η καρδιά σας αρχίσει να χτυπά πιο γρήγορα, οι παλάμες σας ιδρώνουν. Η αναπνοή σας γίνεται ρηχή αλλά πιο γρήγορη και λαμβάνουμε περισσότερο οξυγόνο για την προετοιμασία της φυγής, αν χρειαστεί.

Μπορεί επίσης να αισθάνεστε λίγο άρρωστος στο κάτω μέρος του στομάχου σας, να τρέμετε στα πόδια και στα χέρια σας ή στη φωνή σας.

Ίσως το πρόσωπό σας να κοκκινίσει και να κοκκινίσει, να σφίξει ο λαιμός σας ή να σφίξει ο λαιμός και το σαγόνι σας.

Αυτές είναι όλες οι αισθήσεις που προέρχονται από το προϊστορικό μέρος του εγκεφάλου σας την αμυγδαλή. Είναι σχεδιασμένα για να τρέχουμε μακριά

Ο προμετωπιαίος φλοιός
Η αμυγδαλή κλείνει επίσης τις νευρικές οδούς προς τον προμετωπιαίο φλοιό. Ο προμετωπιαίος φλοιός είναι όπου παίρνουμε αποφάσεις ή κάνουμε σχέδια.

Έχετε βρεθεί ποτέ σε διαμάχη και δεν φαίνεται να βρίσκετε τις σωστές λέξεις ή να κάνετε μια λογική επιχειρηματολογία; Ίσως μετά το καβγά το σκέφτεστε αργότερα και θα θέλατε να είχατε πει κάτι άλλο; Ή ξαφνικά μετά τον καβγά συνειδητοποιείς ότι αν είχες πει μόνο το Χ τότε θα είχες εξηγηθεί καλύτερα;

Μην κατηγορείτε τον εαυτό σας, είναι η αμυγδαλή σας που εμποδίζει τον προμετωπιαίο φλοιό σας να παίρνει λογικές και ορθολογικές αποφάσεις. Χωρίς προμετωπιαίο φλοιό, ο εγκέφαλος έχει μόνο μια προοπτική για να μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς.

Μειώνει τον εγκέφαλό μας σε σκέψεις «Εγώ έχω δίκιο κι εσύ λάθος», ακόμα κι αν κανονικά βλέπεις διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Ενσυνειδητότητα

Στη μέση μιας «πειρατείας» αμυγδαλής ο εγκέφαλός σας δεν μπορεί να επιλέξει πώς να αντιδράσει, επειδή ο παλιός προστατευτικός μηχανισμός το κάνει για εσάς, κυριολεκτικά δεν έχετε κανέναν έλεγχο του πώς ενεργείτε.

Ξέρω, είναι τρελό

Αλλά υπάρχει ελπίδα.

Έχουν υπάρξει πολλές επιστημονικές μελέτες που έχουν δείξει ότι η ενσυνειδητότητα επηρεάζει θετικά τον εγκέφαλο.

Δεν είναι απλώς woowoo ή κάποιο ψυχοφθόρο, στην πραγματικότητα λειτουργεί, αλλά χρειάζεται εξάσκηση και διάθεση για προσπάθεια.

Το Mindfulness είναι η τέλεια τεχνική για χρήση όταν προκύπτουν συγκρούσεις, στο σπίτι ή σε ένα σκάφος. Μας επιτρέπει να παρακάμψουμε τον ρυθμισμένο εγκέφαλο με συνειδητή επίγνωση. Αντί να επιτεθούμε ή να υποχωρήσουμε και αργότερα να δικαιολογήσουμε τις αντιδράσεις μας, μπορούμε να μάθουμε να παραμένουμε παρόντες και να συμμετέχουμε στη ρύθμιση του νευρικού μας συστήματος.
Ακούγεται φοβερό ε;

Υπάρχουν 4 βήματα που θα σας βοηθήσουν να ελέγξετε αυτές τις καταπονημένες και υπερτονισμένες συγκρούσεις πληρώματος

Βήμα 1. Μείνετε παρόν.

Το πρώτο βήμα για την εξάσκηση της ενσυνειδητότητας είναι να παρατηρήσουμε πότε μας προκαλούν. Σκέψου, τι (ή ποιος) σε προκαλεί;

Μπορεί να παρατηρήσετε μια αλλαγή στη φωνή σας, ένα πιάσιμο ή αδιαθεσία στο στομάχι σας ή μια ξαφνική επιθυμία να αποσυρθείτε. Ο καθένας είναι διαφορετικός και έχει μεμονωμένες ενδείξεις που μας ειδοποιούν για την πραγματικότητα ότι αισθανόμαστε ότι απειλούμαστε και επομένως τρέχουμε με αυτόματο πιλότο. Για μένα ξέρω ότι είναι όταν είμαι κουρασμένος και αν κάποιος πει κάτι που με πυροδοτεί, το νιώθω στο κάτω μέρος του στομάχου μου και νιώθω λίγο άρρωστος.

Όταν συμβεί αυτό, πρέπει να αποφασίσετε να μείνετε στη θέση και να είστε παρόντες για να είστε περίεργοι και να εξερευνήσετε πώς νιώθετε. Για μένα, βοηθάει να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να χαλαρώνει. Ίσως μπορείτε να έχετε μια οπτική ένδειξη που χρησιμοποιείτε, μια εικόνα της παραλίας ή να απεικονίσετε τα κύματα στην άμμο. Η χρήση της ίδιας οπτικής ένδειξης για να αναλογιστείτε σας βοηθά να ηρεμήσετε, κάτι που από μόνο του ηρεμεί.

Βήμα 2. Αφήστε την ιστορία

Αυτό είναι το κομμάτι που βρίσκω το πιο δύσκολο. Πρέπει να αφήσουμε εντελώς το μυαλό που σκέφτεται και κρίνει. Είναι δύσκολο γιατί όταν νιώθουμε ότι απειλούμαστε το μυαλό γεμίζει αμέσως με κάθε είδους δύσκολες αρνητικές σκέψεις και ιστορίες για το τι συμβαίνει.

Αλλά πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να ξεχάσουμε την ιστορία, μόνο για μια στιγμή, λόγω του βρόχου ανατροφοδότησης μεταξύ των σκέψεών μας και του σώματός μας. Εάν οι αρνητικές σκέψεις συνεχίζουν να συνεχίζουν, οι αγχωτικές ορμόνες συνεχίζουν επίσης.

Δεν είναι ότι κάνετε λάθος ή δεν κρίνετε τον εαυτό σας για αυτές τις σκέψεις, αλλά απλά να γνωρίζετε ότι μπορείτε να σταματήσετε αυτές τις αρνητικές σκέψεις να περιστρέφονται γύρω-γύρω.

Μια καλή τεχνική που μου αρέσει να χρησιμοποιώ εδώ είναι να μαζεύω τις αρνητικές σκέψεις και να φαντάζομαι να τις βάζω σε ένα μπαλόνι και να παρακολουθώ το μπαλόνι να επιπλέει μακριά. Ίσως χρειαστεί να το κάνετε μερικές φορές

Βήμα 3. Εστιάστε στο σώμα

Κάντε μια γρήγορη σάρωση σώματος και δείτε τι αισθήσεις συμβαίνουν.

Απλώς νιώστε τα, μην προσπαθήσετε να τα ξεφορτωθείτε, μην προσπαθήσετε να τα εμποδίσετε να συμβούν ή να τα αλλάξετε.

Ακούγεται λίγο τρελό, αλλά μπορείς να μιλήσεις με τις αισθήσεις σου – «Ω, γεια σου, σου δίνω τα χέρια, σε βλέπω» ή «Γεια σου που σφίγγει το στομάχι», «Γεια σου, Κόκκινο πρόσωπο επέστρεψες».

Δώστε προσοχή στις διαφορετικές ποιότητές τους, τα χέρια σας είναι κρύα και τρέμουν; Είναι και το πρόσωπό σας ζεστό, το στομάχι σας σας κάνει να αισθάνεστε άρρωστοι ή είναι περισσότερο σαν πεταλούδες; Θα μπορούσατε να δώσετε στις αισθήσεις ένα χρώμα, μια μυρωδιά ή μια γεύση;

Μια καλή τεχνική εδώ είναι όταν αισθάνεστε την αίσθηση φανταστείτε να προσπαθείτε να την περιγράψετε σε έναν εξωγήινο ή σε κάποιον στον οποίο πρέπει να δώσετε πραγματικά συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Βήμα 4. Τέλος αναπνεύστε

Όχι, δεν είναι woo woo, είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι λειτουργεί. Αλλά υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι αναπνοής, πρέπει να εστιάσουμε σε δύο – τον ρυθμό και την ομαλότητα. Εάν εστιάσετε σε αυτά τα δύο έστω και για λίγα λεπτά, η παραγωγή κορτιζόλης και αδρεναλίνης θα σταματήσει.

Το να αναπνέεις ρυθμικά σημαίνει ότι η εισπνοή και η εκπνοή εμφανίζονται επανειλημμένα και στα ίδια διαστήματα. Εισπνεύστε μετρώντας 1,2,3 και 4 και μετά εκπνεύστε μετρώντας 1,2,3,4,5 και 6 και μετά εισπνεύστε ξανά μετρώντας 1,2,3 και 4 μετά εκπνεύστε μετρώντας 1,2,3,4, 5 και 6, αυτό καθιερώνει ρυθμό.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να προσκαλούμε την αναπνοή να είναι ομοιόμορφη ή ομαλή, που σημαίνει ότι η ποσότητα της αναπνοής είναι σταθερή. Εάν καταφέρουμε αυτές τις δύο ιδιότητες για λίγα λεπτά, η αναπνοή μας βοηθά να παραμείνουμε παρόντες και καθιστά δυνατό να παραμείνουμε με τις έντονες αισθήσεις του σώματος.

Δίνοντας προσοχή στο σώμα μας βοηθάει να το επαναφέρουμε πιο γρήγορα στο φυσιολογικό, αποκαθιστά την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε, να ακούμε και να σχετιζόμαστε.

Χρειάζεται πρακτική και πεποίθηση ότι λειτουργεί, αλλά μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να ανταποκριθεί αντί να αντιδρά. Ο θυμός γίνεται διαύγεια και αποφασιστικότητα, η λύπη οδηγεί σε συμπόνια, η ζήλια γίνεται καύσιμο για αλλαγή.

Αλλά κατά τη διάρκεια μιας πολυάσχολης σεζόν είναι δύσκολο, όταν είστε κουρασμένοι και αγχωμένοι, δεν είναι πάντα ομαλή πλεύση. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι όσο περισσότερο το κάνετε αυτό ή όσο περισσότερο συνειδητοποιείτε τι συμβαίνει στο σώμα σας τόσο περισσότερο μπορείτε να το ελέγξετε
Και πριν το καταλάβετε, θα έχετε ξεφορτωθεί το παλιό σας μοτίβο μάχης ή φυγής και το σκάφος είναι ένα πιο ήρεμο μέρος